O pleno dos XXXII Encontros Estatais LGTBI, tras escoitar ás persoas falantes e debatir as ideas aquí presentadas, decidíu emitir as seguintes conclusións:
Sen acceso á cultura específica da comunidade LGTBI+, as xeracións futuras non terán a posibilidade de adquirir referentes e coñecer todas as súas posibles realidades. Recoñecemos os espazos culturais como lugares seguros para a nosa comunidade, onde atopar a persoas afíns e vivencias comúns. Estes lugares serven como foco para enxendrar discurso e políticas en prol da diversidade e outros dereitos humanos. Recoñecer tamén o risco que estes espazos teñen de ser focos de estratexias de branqueamento para empresas e gobernos, así como de discursos e delitos de odio.
No eido dos dereitos trans, o pleno considera que o tratamento que as personas trans están a recibir por parte dos diferentes sistemas de saúde ten un enfoque baseado na inercia histórica e non nas súas realidades. Compre propoñer un enfoque holístico na atención ás personas trans baseado nos seus dereitos e na súa axencia, que lles proporcione a información que precisen para que poidan determinar os seus procesos. É vontade desta asemblea traballar para mudar estes procesos asistenciais para evolucionalos cara un modelo transpositivo.
No ámbito da saúde, e particularmente da saúde mental, vemos preciso concienciar tanto aos sistemas de saúde como ás propias asociacións activistas da importancia de coidar a saúde mental, atendendo aos comportamentos disfuncionais que se poden dar e se dan nas diferentes realidades. Isto cobra especial importancia no autocuidado e na sanación das propias feridas entre quen fai activismo. Consideramos de especial importancia atender á interseccionalidade no activismo, revisando e transversalizando todas as líneas de traballo para atender á diversidade de todo o colectivo e reflectir problemas de todas as súas realidades.
Queremos poñer en valor ás figuras históricas que teñen aportado o seu coñecemento, o seu talento e o seu empeño en facer avanzar á ciencia, mais porén foron silenciadas. Non podemos ignorar os moitos sesgos que se dan no eido da producción científica e académica, onde se disfrazan opinóns persoais como discurso científico. O mundo académico debe deixar de estigmatizar as investigacións vencelladas ás temáticas LGTBI+ e admitir que é vítima de presentismos e eurocentrismos, mesmo chegando a empregar ás infancias LGTBI+ e, en particular as trans, en campañas de desinformación e transfobia.
Partiendo do entendimento do queer como o raro e estraño, insistimos en que o queer existiu dende sempre e no só restrinxido ao eido LGTBI+. Propónse mudar o foco das análises, dende a idea de que somos excepcións, á realidade de que todas somos persoas diferentes. Neste senso as escolas, ata o de agora dispositivos de enderezamento de todo aquelo que se sae da norma, deben de se reconsiderar, reconstruindo a pedagoxía dende unha perspectiva queer. Con novas narrativas e novas pedagoxías sobre o feminismo e o queer, avanzaremos cara modelos sociais máis diversos. Por último, proponese manter a revisión constante do suxeito político do feminismo para non esquecer que o seu obxectivo é a loita contra o patriarcado e non entre as persoas.
Agradecemos ao pleno a presencia nestes encontros e a súa colaboración na elaboración do presente manifesto.
A Coruña, 23 de outubro de 2022.
